Dag 23; zo 12/9; over de Vennbahn fietsroute

Toen ik vanmorgen opstond, hingen de nevels boven de camping. Het was flink afgekoeld en dat had ik ook wel gemerkt onder mijn dunne dekbed in de trekkershut. Maar voor ik vertrok, brak de zin al door de nevels heen. De rest van de dag bleef het zonnig.

Mijn ontbijt en lunch - broodjes en croissants-, regelde ik in de supermarkt in Wiltz. Die was al om 08.00 uur open (zo vroeg was ik er niet).

De hele dag was het flink heuvelen, zeker de eerste 30 km tot het stadje Troisvierges. Mijn Stella moest direct al flink aan de bak. In Troisvierges begon de Vennbahnfietsroute, aangelegd op een oude spoorlijn, ongeveer 125 km lang, tot Aken.

Toen De Vennbahnspoorlijn werd aangelegd, zo rond 1880, was dit gebied een stuk van Duitsland. Je kan je hier dan ook beter verstaanbaar maken met Duits dan met Frans. Pas in 1920, als schadeloosstelling na WO1, werd dit gebied Belgisch. De spoorlijn was geen succes. Het fietspad, dat er ligt sinds 2014, ligt wel. Is zelfs al een keer “het fietspad van het jaar” geweest. Niet alleen door het goede asfalt maar ook door de prachtige omgeving en de fraaie uitzichten.

Inderdaad behoorlijk wat fietsers vandaag op deze mooie zondag op de baan. Ook veel Hollanders. Kun je toch maar beter op een E-Bike doen want door meerdere omleidingen moest er al met al flink wat geklommen (en gedaald) worden. Zo bleken erin een oud tunneltje zeldzame vleermuizen een onderdak te hebben gevonden, waardoor de route de nodige kilometers werd omgelegd.

Gisteren had ik nog de stille hoop Monschau te kunnen halen, maar door het geheuvel werd al snel duidelijk dat dat er voor Stella niet in zat. Toen ik vroeg in de middag aankwam in het stadje Sankt Vith leek me dat wel een goede plaats om te overnachten. Al snel vond ik een prima hotel, het PIP Margraff Relax hotel. Zelfs met binnenbad waarin ik nog een halfuurtje baantjes heb gezwommen. Heb ik mijn zwembroek tenminste niet voor niets meegenomen.

De opmerkzame lezer zal in de naam Sankt Vith ongetwijfeld de naam van St. Vitus hebben herkend, die ook in het Gooi niet onbekend is. Wij delen dus dezelfde beschermheilige. Sankt Vith heeft ook een St. Vitus kerk, net als Bussum (en Hilversum).

Sankt Vith werd tijdens het Ardennen offensief in december 1944 vrijwel met de grond gelijk gemaakt. Het is in moderne stijl weer opgebouwd en het ziet er best aardig uit moet ik zeggen.

Morgen verder over de Veenspoorlijn richting noorden. Misschien haal ik Aken.

Sankt Vith: dagafstand 72 km; totaalafstand: 1945 km