Dag 8; za 28/8; heen en weer

Mijn rustdag viel grotendeels in het water. Letterlijk en figuurlijk. Het botel in Maastricht zat vol, dus geen 2e overnachting. Geen plek te vinden in Maastricht. Dus besloot ik maar door te fietsen naar Luik, ruim 25 km verderop, daar zou vast wel iets te vinden zijn.

Maar eerst wilde ik nog het een en ander in Maastricht zien. Eerst een kaarsje gebrand in de St.Servatiusbasiliek aan het Vrijthof. Die vraagt een toegangsprijs van € 4,50 en €3,00 voor 65+. De dame achter het loket bekeek me aandachtig en besloot € 4,50. Ik liet het maar zo. Uit ijdelheid denk ik.

Vervolgens koffie gedronken op het Vrijthof. Met een groot stuk kruisbessenvlaai erbij. Door heel Limburg gefietst te hebben zonder vlaai geproefd te hebben dat gaat immers niet.

Sinds een aantal jaren gaat de autoweg via een dubbeldekstunnel onder Maastricht door en wel op de plek van het oude tracé. Ik wilde dat wel eens bekijken. Bovengronds is het nu een park. Het heet Vrijheidspark. Toepasselijke naam: vrij van alle stank en herrie en overlast.

Zo rond het middaguur begon ik aan mijn fietstocht naar Luik. Eerst over de St.-Pietersberg waar je bovenop in een gapend gat kan kijken waar eerst mergel lag. De ENCI cementfabriek ligt weg te roesten.

Via Maas, Albertkanaal en daarna weer de Maas bereikte ik Luik. Onderweg flink natgeregend door een stortbui die me van achteren overviel. Of er een douche werd opengezet. Voor ik mijn poncho om had, was ik al flink nat.

In Luik ging ik mijn beproefde VVV aanpak toepassen. Het bureau bevond zich in het nieuwe station. Architectonisch een heel bijzonder gebouw. Het bureau was open Maar geen medewerker te bekennen. Dat schoot niet op. Ik besloot naar het naastgelegen Ibis hotel te gaan. Echter helemaal vol. Heel Luik zat vol volgens de receptie en buiten Luik ook vanwege manifestaties.

Ik besloot zelf te gaan zoeken op internet. Inderdaad, alleen plaats boven de € 400. Dan sliep ik nog liever op een bank in het mooie station. Tot ik bij hostels een vrije plek vond in Hostel ‘De Veurs’ in Voeren. Wel ruim 20 kilometer weg , dus ruim een uur fietsen en grotendeels dezelfde weg terug. Ik had weinig keus en besloot te boeken.

Ik had geluk bij een ongeluk. Nog geen vijf minuten na aankomst barstte er hevige bui los. En Ik kon direct aanschuiven aan het gemeenschappelijke hosteldiner. Eigenlijk is het een jeugdherberg. Ik slaap op een kamer met vijf stapelbedden. Alleen. Niks geen drukte. Ligt hier prachtig op een helling met mooi uitzicht op de Voerstreek.

Morgen eerst maar weer de Maas opzoeken en een volgende poging wagen.

Voeren, dagafstand 79 km; totaal 715 km.