Dag 14; vr 3/9; de slagvelden van Verdun
Door: Henk van Bentum
Blijf op de hoogte en volg Henk
03 September 2021 | Frankrijk, Verdun
Vandaag op mijn rustdag in Verdun, toch nog 30 km gefietst. Naar de “champs de batailles”, de slagvelden, zoals het hier langs de weg staat aangegeven. Eerst de heuvels aan de oostkant van Verdun op (makkie met Stella), terug er weer vanaf. En dat alles met prachtig zonnig weer en een aangename temperatuur, een mooie nazomerdag.
Dat zag er op 21 februari 1916 hier wel anders uit. Het was een regenachtige koude winterdag in WO1 toen de Duitse troepen hun offensief startten om de Franse troepen bij Verdun onder de voet te lopen. Er was de Duitsers veel aan gelegen. De Duitse aanvallen waren vastgelopen in de loopgravenoorlog. Maar de Fransen gaven zich niet zo maar gewonnen. Het werd een partijtje armpje drukken dat maar liefst 10 maanden duurde en door de Fransen werd gewonnen. Wel nadat er aan weerszijden maar liefst 300.000 soldaten waren gesneuveld of vermist, nog afgezien van alle gewonden. Allemaal geslachtofferd voor het hogere doel: de eer van het vaderland. Verdun werd het symbool van de zinloze slachting van mensenlevens.
Op de heuvels boven Verdun staat het vol met monumenten. Drie heb ik er bezocht:
- Het “Ossuaire” oftewel het Knekelhuis. Dit laatste letterlijk te nemen. De kelders van dit monument liggen vol met de resten van 130.000 ongeïdentificeerde soldaten. Het is een herdenkingscentrum. Ik heb er een kaarsje gebrand tegen zinloos geweld.
- Fort Douaumont, het grootste Franse fort boven op de heuvelrug. Terzijde: toen ik mijn kaartje kocht en mijn “pass sanitaire” moest laten zien, werden zelfs de datums van de inentingen gecheckt. Het fort viel destijds al snel in Duitse handen. Voor het Franse prestige was dat een grote klap en ten koste van duizenden soldatenlevens werd het fort terugveroverd.
- Memorial de Verdun, een indrukwekkend museum over alle aspecten van de slag om Verdun, met aandacht voor de gewone soldaat die nauwelijks voorbereid in een soort hel belandde.
Terug in Verdun was het of je weer terugkeerde op een andere planeet. De binnenstad doet nieuw aan, langs de Maas is een promenade aangelegd. Volle terrassen waarop veel wordt gelachen. Vandaar waarschijnlijk de uitdrukking: een vrolijke frans. Jammer dat mijn frans niet beter is, dan kon ik misschien meelachen.
Morgen naar het stadje Commercy, zo’n 60 km verderop. De bron van de Maas komt nu in zicht.
Verdun, dagafstand: 30 km; totaalafstand: 1156 km
Dat zag er op 21 februari 1916 hier wel anders uit. Het was een regenachtige koude winterdag in WO1 toen de Duitse troepen hun offensief startten om de Franse troepen bij Verdun onder de voet te lopen. Er was de Duitsers veel aan gelegen. De Duitse aanvallen waren vastgelopen in de loopgravenoorlog. Maar de Fransen gaven zich niet zo maar gewonnen. Het werd een partijtje armpje drukken dat maar liefst 10 maanden duurde en door de Fransen werd gewonnen. Wel nadat er aan weerszijden maar liefst 300.000 soldaten waren gesneuveld of vermist, nog afgezien van alle gewonden. Allemaal geslachtofferd voor het hogere doel: de eer van het vaderland. Verdun werd het symbool van de zinloze slachting van mensenlevens.
Op de heuvels boven Verdun staat het vol met monumenten. Drie heb ik er bezocht:
- Het “Ossuaire” oftewel het Knekelhuis. Dit laatste letterlijk te nemen. De kelders van dit monument liggen vol met de resten van 130.000 ongeïdentificeerde soldaten. Het is een herdenkingscentrum. Ik heb er een kaarsje gebrand tegen zinloos geweld.
- Fort Douaumont, het grootste Franse fort boven op de heuvelrug. Terzijde: toen ik mijn kaartje kocht en mijn “pass sanitaire” moest laten zien, werden zelfs de datums van de inentingen gecheckt. Het fort viel destijds al snel in Duitse handen. Voor het Franse prestige was dat een grote klap en ten koste van duizenden soldatenlevens werd het fort terugveroverd.
- Memorial de Verdun, een indrukwekkend museum over alle aspecten van de slag om Verdun, met aandacht voor de gewone soldaat die nauwelijks voorbereid in een soort hel belandde.
Terug in Verdun was het of je weer terugkeerde op een andere planeet. De binnenstad doet nieuw aan, langs de Maas is een promenade aangelegd. Volle terrassen waarop veel wordt gelachen. Vandaar waarschijnlijk de uitdrukking: een vrolijke frans. Jammer dat mijn frans niet beter is, dan kon ik misschien meelachen.
Morgen naar het stadje Commercy, zo’n 60 km verderop. De bron van de Maas komt nu in zicht.
Verdun, dagafstand: 30 km; totaalafstand: 1156 km
-
04 September 2021 - 14:34
Ymevan Den Born :
Beste Henk
Dit is mijn eerste dag dat ik jouw verslag lees, ze zijn weer erg mooi.!!!
Vandaag kijk ik naar Max Verstappen Formule 1 in Zandvoort is ook spannend....
Ik wens je nog fijne komende dagen from this sunny Cyprus..... -
04 September 2021 - 21:32
Tamme:
Hoi Henk,
Leuk om te lezen hoe jij frank en vrij langs de zonnige Maas fietst. En passant krijg ik ook nog inzicht in jouw kijk op de wereld, zowel op politiek als sociaal vlak. En ik pik nog een stukje geschiedenis mee en krijg inspiratie voor volgende vakanties. Ook lees ik nog iets over wat je met gezin en familie in het verleden hebt gedaan. En over je relatie met je fiets en je gepijnigde lichaamsdelen. Leuk. En open. Succes met het halen van je doelen. En met de terugweg. Wellicht dan (ook) met reflecties over jezelf in de context van deze politieke, sociale en familiaire werelden.
Hartelijke groet, Tamme.
PS: Vandaag heb ik de grasmat op de Lorentzweg gemaaid. Het werd tijd. De mat ligt er nu weer fris en groen bij. -
06 September 2021 - 15:33
Miep:
Dag Henk. Ben je vanaf Namen gaan volgen. Toen Reina me eens belde vroeg ik hoe het met je ging. Ik kreeg geen verslagen, ws door een vergissing. Kreeg van haar de link. Nu ik de foto van al die graven zie ,moet ik aan een foto denken van een eerdere fietstocht waar in een museum een wand was gemaakt met allemaal opgegraven veldflessen van soldaten die bij een veldslag om gekomen waren. Die ontroerde me erg. Volgens mij was dat ook daar in de buurt. Hoor het nog wel eens -
08 September 2021 - 19:04
Han Kleemans:
hoi henk, bij mij op de machine zitten geen hoofdletters, dat had ik je al verteld.
heb gisteren mog gesproken, over die lezingen op naarden, waar de methoden van chirurgie van oorlogs verletzden werden besroken. ik was aan het lezen in het boek "de vergeten soldaat", maar dat werd me toch te machtig.
de dagen gaan weer veel te snel !!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
